Konie wciąż z nami

W drugą połowę dwudziestego wieku z innej epoki wgalopował koń. Zdawać by się mogło, że w okresie powszechnej fascynacji techniką – koń stanie się symbolem czasów minionych. Nikt jednak nie zaprzeczy, że obecnie koń przeżywa swój renesans. Jest człowiekowi potrzebny. Rosnące zainteresowanie koniem nie jest ucieczką od świata, w którym żyjemy, jest raczej szansą znalezienia się w innym wymiarze czasu.Wielki pisarz amerykański William Faulkner zapytany o przyszłość konia powiedział: 'Koń przetrwa. Mimo, że maleje jego gospodarczeznaczenie, nie zniknie dopóty, dopóki będzie istnieć człowiek. Albowiem na całej kuli ziemskiej na palcach można policzyć ludzi, w których życiu i pamięci, w kolejach losu i licznych namiętnościach nie pozostał ślad po koniu'…

…Ongiś koń towarzyszył człowiekowi prawie od kolebki do śmierci. Najpierw w pacholęcych swawolach, potem w pracy i w boju, aż po drogę ostatnią. Motyw pożegnania umierającego pana z ulubionym koniem jest w polskiej tradycji literackiej eksponowany bardzo silnie – przypomnijmy choćby znany wiersz Cypriana Norwida 'Bema pamięci żałobny rapsod'. Czy 'Śmierć pułkownika' Adama Mickiewicza..